Joke in Brasil

Het is alweer december. De voorbereidingen, reclames en versieringen voor Kerst zijn hier al enkele weken aan de gang, maar ik blijf het vreemd vinden om in de hitte een kerstman te zien. In het kindertehuis staat een kleine kunstboom, versierd met plastic gekleurde ballen en het eerste eigengemaakte houten kerstengeltje. Ik ben vorige week met een paar begonnen met figuurzagen en de kerstfiguren lenen zich er goed voor. Ik heb wat afvaltriplex gekregen, maar mijn proefexemplaar lukte voor geen meter. Na een tijdje kreeg ik in de gaten dat het door de vochtigheid komt. Daarna heb ik het hout eerst in de zon gelegd en konden we aan de slag.
Ook zijn we met z´n allen 3D kerstkaarten aan het knippen voor de verkoop. Het materiaal heb ik uit Nederland meegenomen en is hier onbekend. Enkele vrouwen van de naaiclub helpen met de verkoop.

Afgelopen week waren er ook 2 cursussen. In Casa Gianluca (buurthuis) is een cursus mozaïk gaande voor 2 weken. Hiervoor wordt vooral papier en afvalmateriaal gebruikt. Vandaag kwam ik terug en het zijn prachtige, kleurrijke collages geworden. Volgende week maken we er een tentoonstelling van en krijgen de deelnemers een certificaat. De cursus wordt vanuit een gesubsidieerde organisatie gegeven en is geheel gratis voor de deelnemers. Het doel is o.a. om de deelnemers iets mee te geven waarmee ze zelf wat geld kunnen generenen, maar ook vanuit sociaal en maatschappelijk oogpunt.

In Murinim, het kindertehuis, was de cursus ´Medicinale planten´, wat ik erg interessant vond. We hebben o.a shampoo gemaakt tegen roos en tegen luizen, zeep tegen jeuk, witte (schimmel)vlekken, hoestdrankjes, drankje tegen wormen (wat bijna elk kind hier heeft) en diverse zalfjes. De zalf heb ik direct gebruikt voor mijn voetwond, want die was nog steeds niet dicht, maar nu wel! Ook kon ik het voor een nieuw mankement gebruiken, want sinds een week groeide er een soort puist, abces onder mijn oksel. Ik had het zelf nooit gehad, maar hier is het een gewoon verschijnsel. Vanmorgen brak het open en ben ik nog naar de medische post in het dorp gegaan. Een pijnlijke behandeling, maar nu gaat het alweer een stuk beter. Het hoort er gewoon allemaal bij......

Katja heb ik 2x keer gezien. Dinsdag kwam ze rond 10 uur naar Casa Gianluca met de 3 kinderen. Ze hadden nog niets gegeten, dus heb ik eerst maar koffie gezet en wat brood gegeven. De kinderen hebben met houten inlegpuzzels gespeeld, iets wat ze hier ook niet kennen. Deze kinderen hebben uberhaubt geen speelgoed, dus als ik ze zo zie spelen is dat heel bijzonder voor ze. Ik zie ze genieten en trots zijn als het gelukt is. Daar doe ik het voor.....
Zaterdag kwamen ze rond 14.00uur in het kindertehuis en hadden ze ´smorgens alleen ontbijt gehad. Gelukkig hadden wij nog een restje van de vorige dag. Ik heb met ze gekleurd en de tekeningen opgehangen. Katja zelf was druk met andere dingen bezig en vroeg zelfs of ze deze week bij mij konden blijven. Het is triest te zien hoe ze met de kinderen loopt te sollen. Dit deed ze altijd al, maar nu haar man is overleden blijft ze bijna niet meer thuis. De kinderen hebben het er zelf al over dat ze bij andere familieleden gaan wonen. Ik sta er niet van te kijken, want Katja wil haar eigen leven leiden. Wij zullen het in de gaten houden en anders wordt de kinderbescherming ingelicht.

Verder zijn we in gesprek over de toekomst van het kindertehuis. Het huis voor 15 kinderen is eigenlijk te duur en funcioneert zo niet goed. Het moet in eerste instantie opgeknapt worden want door het klimaat en het intensieve gebruik gaat het snel in verval.
Maar ze willen goed naar de toekomst kijken en naar lokale organisaties benaderen. Al lange tijd willen ze meer doen voor de kinderen uit de buurt. Het idee is om ´smorgens en´smiddags een groep van 25-30 kinderen op te vangen tegen een kleine vergoeding. De kinderen krijgen dan middageten en een tussendoortje (merenda) en de andere helft van de dag gaan ze naar school. We zijn al in gesprek met iemand van de gemeente waarbij wij de aanvraag zullen indienen voor personeel, onkosten, computers en materiaal. Volgens deze persoon is er een grote kans van slagen. Ook is men bezig met een aanvraag voor een leertraject in de moestuin en wil men in de timmerwerkplaats flink produceren. Hele goede voornemens allemaal met toekomstmogelijkheden.
Maar de grote vraag is: Wat gaat er met de 15 kinderen gebeuren! Een aantal gaat vanwege de leeftijd weg of kan naar huis met wat financiële hulp, maar er blijven er zeker nog 6-8 over die opvang nodig hebben. Mijns inziens moet deze opvang gescheiden zijn van het nieuwe opvangproject, maar de huidige begeleiders willen geen 24-uur opvang meer.......
Deze maand worden er diverse vergaderingen gehouden hierover. Een moeilijke beslissing!