Joke in Brasil

Het weer is van de ene op de andere dag omgeslagen. De regentijd is begonnen en dat is goed te merken. In de middag veel regen, onweer en af en toe een wervelwind, terwijl de temperatuur rond de 25° blijft. Hierdoor is ook de verkoudheid weer toegeslagen. Regelmatig valt de electriciteit uit en de bliksem heeft de internetmodem doorgebrand. Dan merk ik hoe verwend wij zijn dat in Nederland alles altijd werkt. Ik hoop dat het snel verholpen is, want alleen in Casa Gianluca heb ik internetverbinding en morgen ga ik weer naar het kindertehuis.

Vrijdag ben ik met Davi, een van de oudste jongens, naar Belém geweest om kerstinkopen te doen. Omdat we altijd grote aantallen kopen, kunnen we voor detailhandelsprijzen inkopen. De jongens in het tehuis krijgen allemaal een shirt en een shortje, want dat hebben ze het hardst nodig. Ook de kinderen van de medewerkers en vrijwilligers krijgen een kledingstuk. Kleding kopen voor 30 kinderen is niet één, twee, drie gebeurd en voor de kerst natuurlijk een enorme drukte in de stad. Davi had het na een paar uur wel gezien, maar een lekkere lunch in een eettentje maakt het dan weer goed. Zondag heb ik alles ingepakt, maar het viel niet mee om ook alle maten en kleuren te combineren. Ik geloof dat ik aardig geslaagd ben, maar er zullen er altijd een paar zijn die liever een ander model of kleur had willen hebben. Ook zij gaan met de mode mee ook al is het dan geen merkkleding. Daarnaast heb ik verschillende kleine cadeautjes gekocht zoals jojo´s, domino, autootjes en kleurpotloden voor alle aanwezige kinderen.

De eindejaarsvergadering met alle leden van Provida wordt gecombineerd met de Kerstviering. Vrijdag komen we bij elkaar voor een terugblik en kijken we naar de toekomst van Provida. Zaterdag staat in het teken van Kerstmis met een H.Mis, lunch, oudervergadering en spelletjesmiddag. Daarna gaan alle kinderen naar huis, familie of bekenden voor de vakantie.

Zondag ontmoette ik een bijzondere vrouw (41) op een verjaardag. Haar levensverhaal trof mij. Als kind verloor zij al vroeg haar ouders en groeide op bij familie. Op 21 jarige leeftijd had ze 2 kinderen en overleed haar man. Bij haar 2de echtgenoot kreeg ze nog een zoon, maar ook deze man overleed op jonge leeftijd. Daarna wilde ze geen relatie meer, heeft ze al alleen haar kinderen opgevoed en alles aangepakt om aan geld te komen. Toen haar kinderen wat groter werden is ze naar school gegaan, want ze kon lezen, noch schrijven. En nu vertelde ze me vol trots dat ze over is naar goep vijf! Later op de middag zag ik haar met met een groepje kinderen spelletjes doen. Zij deed dit zo natuurlijk en met zoveel toewijding dat haar talent duidelijk zichtbaar was. Misschien komt ze nog wel in het onderwijs? Zij gaat er in ieder geval voor.

Elielson, een van de jongens die voorheen in het jongerenhuis heeft gewoond, heeft zijn cursus ´Garçon´ (ober) afgerond. Vorige maand had ik hem geld geleend (50% wordt terugbetaald) uit het studiefonds voor de bus naar de cursus. De afsluiting en diplomauitreiking werd zeer officieel gevierd en vandaag hoorde ik dat hij aan de slag kan. Goed om te zien dat hij met een beetje hulp en een cursus een baan heeft gevonden. We gaan ook op zoek naar cursussen voor de oudsten van het tehuis, want zij verlaten anders het tehuis zonder een speciale opleiding. Er is nog genoeg te doen hier!

Vanuit het warme, vochtige Belém wens ik iedereen hele fijne Kerstdagen en een inspirerend 2008!