De vakantie zit er bijna op en morgen verwachten we de eerste jongens terug. Zij hebben vrijdag een kennismaking op hun nieuwe school en maandag gaan de lessen weer beginnen. Ik verheug me er op iedereen weer te zien. Omdat de collega´s ook vakantie hebben, heb ik de afgelopen weken vooral de honeurs waargenomen in de keuken en daar het een en ander aangepast. Er stond al jaren een groot smeedijzer industrieel fornuis wat enorm veel gas verbruikte en de pannen zwart branden. Een doorn in het oog van allen, maar niemand durfde het initiatief te nemen het eruit te gooien. Voor mijzelf heb ik een tweedehands gasstel gekocht en deze heb ik zo lang in de keuken gezet om uit te proberen of een gewone 4-pits voldoet. Vroeger kookten we voor 50 personen per dag, maar nu zijn dat er ongeveer 20-25, inclusief de werkers op het terrein. Ik ben van alles aan het uitproberen en heb een overheerlijke pompoentaart gebakken. Een groot succes! Zondag maak ik er een als de jongens komen.
Vorige week zijn we begonnen met het opknappen van het huis, maar vanwege de carnaval heeft ook alles 5 dagen stilgelegen. Maandag was het carnaval in het dorp met 3-4 groepen. De kostuums zijn eenvoudig en waarschijnlijk al vele jaren gedragen. Veel mannen die als vrouw verkleed zijn, sexy meiden, keiharde muziek en veel drank. Het mooiste vond ik een groep vrouwen van 60-65 jaar in traditionele kleding die met veel elan hun rokken lieten draaiden. Er was één (praal)wagen die voor alle groepen werd gebruikt. Als ze hun rondje hadden gemaakt, ging de andere ´miss´er op en de groep er achteraan. Het was zeer vermakelijk om te zien.
Morgen gaan ze weer verder met het huis, maar er is veel hout verrot wat eerst vervangen moet worden. Je komt altijd onverwachte dingen tegen. Vanuit de stichting hebben we veel bijgedragen om alle benodigde spullen te kunnen kopen. We hebben nieuwe matrassen gekocht en de naaister heeft de hoeslakens en bovenlakens gemaakt. Ik heb alles weer gewassen, dus ze komen in een lekker schoon bed! Ook hebben we borden, bestek en keukenspullen bijgekocht.
In Brazilië begint nu het nieuwe schooljaar. Dit betekent ook nieuw schoolmateriaal en school t-shirts (uniform).
Vandaag werden weer de voedselpakketten uitgedeeld. Er kwam ook een vrouw uit het dorp waarvan één van haar kinderen bij ons komt wonen volgende week. Haar man heeft haar verlaten en zij moet voor 8 kinderen zorgen in de leeftijd van 2 tot 16 jaar. Alle kinderen zijn broodmager en omdat ze niet de kinderen alleen kan laten overdag kan ze ook niet werken. Af en toe doet ze een was bij iemand of helpt ze schoonmaken. Het is vreselijk om zo´n radeloze moeder te zien. Gelukkig hadden wij nog extra pakketten van de kerst die wij haar konden geven en ik heb haar wat extra´s gegeven. Nu haar zoon bij ons komt is het in ieder geval een maaltijd minder....... We hopen dat er een financiële adoptie komt voor dit gezin zodat ook zij maandelijks een voedselpakket krijgt (25 euro per maand).
1 á 2 Keer per maand krijgen we voedsel van de ´Mesa Brasil´ (tafel Brasil), een voedselbank die grote aantallen voedsel naar instituten brengt. Het is elke keer een verrassing, manden groente, fruit, levensmiddelen etc. Vorige week kregen we o.a. 30kg paprika´s, 50kg wortelen en een mut sinasappels. Maar het is leuk om recepten uit te proberen met het aanbod zoals wortelsoep en worteltaart. We hebben ook pakketjes gemaakt voor de buurt want ook wij kunen zoveel niet op.
Eind februari komt het huis naast mijn ´oude huis´ leeg. Ik ga daar met Alex, Davi en Damião wonen die allen 18 jaar zijn geworden en nu op dezelfde school kunnen blijven. We eten ´smiddags in het tehuis en zij zullen daar ook nog meehelpen op het terrein. Ik verheug me er al op!
woensdag 6 februari 2008
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
1 opmerking:
Beste Joke
Ik kan het heel erg waarderen dat je een weblog bijhoudt zodat mensen kunnen lezen en zien waarmee je allemaal bezig bent daar in Brazilie
Persoonlijk vind ik het heel interressant en ik volg dan ook met veel plezier je verhalen !
Ik wil je via deze weg nog veel inspiratie en moed wensen bij het realiseren van mooie evenementen en momenten voor de kinderen en jongvolwassenen daar
Ik heb ee, paar gedichten geschreven over Brazilie en ik zal er eentje meeposten hoop dat je het mooi vindt :-)
Braziliaanse stenen
Tijdens je leven heb je onderweg een verzameling Braziliaanse stenen opgeraapt
Die nam je 1 voor 1, op de wegen die je blootsvoets bewandelde
Je hield het liefst van stenen met speciale vormen
Een hart, een vogel, een wolk
Je nam elke steen en gaf die een plekje rond je hart
Om jezelf te beschermen tegen het kwaad op de straat
Het helpt meestal wel die stenen rond je hart, als is dit niet de meest ideale situatie
Want net als iedereen verlang ook jij naar liefde en verbondenheid met anderen
Maar hoe moet dat dan met dat stenen hart van jou?
Zit er ook ergens een deurtje zodat ik even binnen kan komen?
Of is dit nog te moelijk voor jou met al die stukgeslagen dromen en het steeds weer opnieuw bedrogen uitkomen?
Ik zeg je samen komen we er wel, ik laat je niet in de steek
Als jij er in springt dan haal ik je eruit, uit de kreek !
vele groetjes
Pamela
Een reactie posten